تحليل سينوپتيکي يخبندانهاي استان اردبيل

قاسم هژبرپور - دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران

چکیده:

به منظور تحليل همديد يخبندان هاي خسارت بار استان اردبيل آمار روزانه چهار ايستگاه همديدي اردبيل، پارس آباد، خلخال و مشكين شهر طي دوره آماري 2004- 1995 مطالعه شد. در طي دوره ي مطالعاتي با دماي روزانه زير صفر سلسيوس و تداوم بيشتر از دو روز انتخاب شدند و از بين اين دوره هاي يخبندان طولاني ترين، زودترين و ديرترين يخبندان فراگير استان انتخاب شد. سپس الگوهاي سينوپتيک روزانه ي اين دوره ها بررسي شد.
نتايج تحقيق نشان داد که بيشتر يخبندان هاي استان از نوع انتقالي هستند که در دوره سرد سال از آبان تا فروردين اتفاق مي افتند. نواحي جنوبي و مرکزي سردتر از نواحي شمالي هستند. يخبندان هاي شديد و فراگير استان ناشي از استقرار يک پرفشار در سطح زمين و يک ناوه ي عميق در سطح 500 هکتو پاسکال مي باشند. پرفشار سطح زمين در بيشتر وقت ها از آنتي سيکلون هاي مهاجر غربي است. اما در روزهاي سرد شديد زبانه ي پرفشار سيبري عامل اصلي يخبندان است. ناوه ي سطح 500 هکتو پاسکال هم در يخبندان هاي شديد و فراگير بسيار عميق شده و هواي بسيار سرد عرض هاي بالا را به استان سرازير مي کند.


کليدواژگان:

سامانه هاي فشار، يخبندان هاي شديد و فراگير، الگوهاي فشار و يخبندان، استان اردبيل.